میگذره اما به سختی

        امروز است....

   وفردا.....

                                امروزی دیگر.....

         چه فرقی دارد....

                                          روزها برایم....

          وقتی تو رو ندارم....

هيچکس ويرانيم را حس نکرد وسعت حيرانيم را حس نکرد
در ميان خندهاي تلخ من ديده بارانيم را حس نکرد
در هجوم لحظه هاي بي کسي غربت  پنهانيم را حس نکرد
انکه با اغاز من مانوس بود لحظه پايانيم را حس نکرد..

.

 قصه از کجا شروع شد از گل و باغ و جونه

از صداي مهربون و يه سلام عاشقونه

اومدم به مهربوني که بگم با تو يکرنگم

تا بگم چه نازنيني اي شکوفه قشنگم

وبي تو ماندن.....

و به پاي تو سوختن و چه تلخ وغم انگيز است....

دور از تو بودن....

براي تو گريستن.....

و به عشق زيباي تو نرسيدن.....

اي كاش مي دانستي بدون تو

و به دور از دستهاي مهربان و قلب حساس

زندگي چه سخت نا شكيباست...

دلم برات تنگ شده.....

اما من .....

می تونم ایندوری رو تحمل کنم ......

به فاصلها فکر نمیکنم.......

میدونی چرا؟؟؟؟؟

اخه ......

جای نگاهت رو نگاهم مونده.......

هنوز  عطر دستات رو از دستام میتونم استشمام کنم....

رد احساساتت روی دلم جا مونده......

می تونم تپشهای قلبت رو بشمارم....

چشمای بیقرارت هنوزم دارن باهام حرف میزنن.......

حالا چطور بگم تنهام؟؟؟؟

 آره!خودت میدونی........

میدونی که همیشه با منی.....

.میدونی که تو توی لحظه لحظه های من جاری هستی........

.آخه.....تو توی قلب منی......

آره تو قلب من....

برای همینه که همیشه با منی......

برای همینه که حتی یه لحظه هم ازم دور نیستی.......

برای همینه که میتونم دوریت رو تحمل کنم.......

آخه هر وقت دلم برات تنگ میشه.....

هر وقت حس میکنم دیگه طاقت ندارم دیگه نمی تونم تحمل کنم.....

دستامو میزارم رو صورتم و یه نفس عمیق میکشم .....

دستامو که بو میکنم مست میشم.....

مست از عطرت صداری مهربونت رو میشنوم .......

و آخر همه اینها.....به یه چیز میرسه..به عشق و به تو.....

آره.........

به تو........اونوقت دلتنگیم برطرف میشه......

اونوقت تو رو نزدیکتر از همیشه حس میکنم.......

اونوقت دیگه تنها نیستم

 تا کدوم ستاره دنبال تو باشم
تا کجا بي خبر از حال تو باشم
مگه ميشه از تو دل بريد و دل کند
بگو مي خوام تا ابد مال تو باشم
از کسي نيس که نشوني تو نگيرم
به تو روزي ميرسم من که بميرم
هنوزم جاي دو دستات خالي مونده
تا قيامت توي دستاي حقيرم
خاک هر جاده نشسته روي دوشم
کي مياد روزي که با تو روبرو شم
من که از اول قصه گفته بودم
غير تو با سايه م نمي جوشم

هيچ کسي مثل من و تو
                                                   زنده در هواي هم نيست
هيچ کسي مثل من و تو
                                                     جفت هم، نيمه هم نيست

        معناي زنده بودن من، با تو بودن است.

                                                           نزديك، دور

                                                                              سيـر، گرسنه

                                                           رها، اسيـر

                                    دلتنگ، شاد

                                          آن لحظه‌اي كه بي تو سرآيد مرا، مبـاد

.مي خواهم از تو بنويسم براي تو که در تمام لحظاتم وجود داري.

.خنده هايم براي توست.

. با تو بودن مرا شاد مي کند وبي تو بودن مرا گريان.

. تو با من هستي در حالي که در کنارم نيستي.

. تو با مني چون در قلب مني قلبم را با دنيا عوض نمي کنم.

 .چون تو در آني و من تنها تو را دوست دارم.

 .که سبزي مانند بهار.

 .استواري مانند کوه.

. لطيفي مانند گل.

.و رواني همچون دريا...

نمي خواهم بگويم تورا به اندازه ي درياها و اقيانوس ها دوست دارم چون دريا ها و اقيانوس ها خشک شدني هستند . نمي خواهم بگويم تورا به اندازه ي خورشيد دوست دارم چرا که خورشيد را غروبي هست . اما مي خواهم تورا به اندازه ي چيزي دوست داشته باشم که آن را پاياني نباشد . مهربانم : من تورا به اندازه ي قلبم دوست دارم چرا که قلبم تا که جان در بدن دارم مي تپد . عزيزم : دوستت دارم نه بدان خاطر که دوستم داشته باشي .دوستت دارم بدان خاطر که شايسته دوست داشتن هستی

من همون جزيره بودم
خاکي و صميمي و گرم
واسه عشق بازي موجها
قامتم يه بستر نرم
يه عزيز دردونه بودم
پيش چشم خيس موجها
يه نگين سبز خالص
روي انگشتر دريا

تا که يک روز تو رسيدي
توي قلبم پا گذاشتي
غصه هاي عاشقي رو
تو وجودم جا گذاشتي
زير رگباره نگاهت
دلم انگار زيرو رو شد
براي داشتن عشقت
همه جونم آرزو شد
تا نفس کشيدي انگار
نفسم بريد تو سينه
ابرو بادو دريا گفتن
حس عاشقي همينه

اومدي تو سرنوشتم
بي بهونه پا گذاشتي
اما تا قايقي اومد
از من و دلم گذشتي
رفتي با قايق عشقت
سوي روشني فردا
من و دل اما نشستيم
چشم به راهت لبه دريا

ديگه رو خاک وجودم نه گلي هست نه درختي
لحظه هاي بي تو بودن ميگذره اما به سختي
دل تنها و غريبم داره اين گوشه مي ميره
ولي حتي وقت مردن باز سراغتو ميگيره
ميرسه روزي که ديگه قعر دريا ميشه خونم
اما تو درياي عشقت باز يه گوشهاي مي مونم

کاش ميدونستي بهترين روزهاي زندگيم روزهايي هستش که ميخوام تورو ببينم.

کاش ميدونستي بهترين لحظه هام لحظه هاي در کنار تو بودنه.

کاش ميدونستي اشکهايي که براي تو ريخته ميشه اونقدر برام مقدسه که بر عکس تصور تو برام

ازار دهنده نيست و باعث ميشه بيشتر به عشقم ايمان بيارم و بنازم بهش.

کاش ميدونستي اونقدر برام عزيزي که هنوز دوست دارم درد و دلم رو به تو بگم.

کاش ميدونستي که اگه نسبت بهت حسي نداشتم ،گله اي هم نداشتم.

اي کاش ميدونستي هر روز زندگيم در حسرت در اغوش کشيدنه توسپري ميشه اونوقت

میفهمیدی که....

 اي سر چشمه ي محبت
اي عشق واقعي
چگونه ستايشت کنم در حالي که قلبت از محبت بي نياز است
چگونه ببوسمت وقتي که عشقت در وجودم جاري ميشود
بگزار نامت را تکرار کنم نامت زيباست دلنشين است
چه داشته اي که اينگونه مرا تجسم کرده اي
من اينگونه نبودم تو عشق را با من آشنا کردي
تو هواي دلم را با طراوت کردي
زماني که با تو هستم به آسمان به بيکران پرواز ميکنم
پس بدان دوستت دارم گرچه پايان راه را نميدانم

مي دوني كه بي تو مي ميرم نباشي

اگه با كس ديگه اي آشنا شي

من جز تو كه ديگه كسي رو ندارم

مي ميرم اگه يه روز از من جدا شي

تو دستاي عاشق تو جون مي گيره آرزوهاي من

واسه چشماي ناز تو مي ميره چه آسون چشماي من

بي تو مي ميرم مي دوني يا نه ؟

مال من باشي مي توني يا نه ؟

مي دوني كه بي تو مي ميرم

مي دوني كه برا تو من بيقرارم

فكري به جز چشماي خيست ندارم

تو مثل خورشيد مي موني واسه ي من

نباشي سياه ميشه روزگارم

عاشق نبودي كه ببيني چي كشيدم از اين تنهايي

نمي دوني آخه كه چه سخته برام بي فردايي

واسه قلب من ، مي موني يا نه ؟

بي تو مي ميرم ، مي دوني يا نه ؟

مي دوني كه بي تو مي ميرم نباشي

اگه با كس ديگه اي آشنا شي

من جز تو كه ديگه كسي رو ندارم

مي ميرم اگه يه روز از من جدا شي

مي دوني كه برا تو من بيقرارم

فكري به جز چشماي خيست ندارم

تو مثل خورشيد مي موني واسه ي من

نباشي سياه ميشه روزگارم 

     به او بگویید دوستش دارم

    به او که گل همیشه بهار من است

    به او که قشنگترین بهانه برای بودن من است

             به او که عشق جاودانه من است